خانه | آرشیو | پست الکترونیک
طعم شیرین عذر خواهی!

می گفت شخصیتت با این کار کوچک می شود، می گفت بخاطر یک حرف نابجا نباید اعتراف به اشتباه کنی، چون از این پس هر سخنی یا حرکتی را با دید اشتباه نظاره می کنند، می گفت در قبال این همه مثبت ها حالا یک سخن هم گفته ای این که چیز غیر عادی نبوده! می گفت ...

در شرایط سختی از روزهای زندگی اتفاقی پیش می آید و یک نفر علی رغم میل باطنیش و مرام همیشگی خود دچار توهمی می شود و بر اساس این تصور غلط سخنی به گزاف می گوید و باعث رنجش کسی می شود.

نمی شود گفت چون شرایط چنین بوده است و چنان پس حقی باید برای خود قائل شد و هر اشتباهی را به پای شرایط گذاشت. اتفاقاً در چنین شرایطی است که انسانها صفتهای انسانی خود را بروز می دهند و آنان که کم طاقتند و در تحلیل شرایط و اتفاقات همیشه لنگ می زنند دست به کاری غیر منتظره می زنند و یا اینکه عباراتی را بزبان می آورند که ندامت و پشیمانی کمترین اثر بعدی آن است.

اما همین انسان با وجود این اشتباه وقتی با غرور به صراحت به اشتباه خود اعتراف می کند، انگار بار سنگینی را از روی دوشش به زمین می گذارد که تا آن لحظه ناخواسته بدنبالش بوده است.

وقتی قبول اشتبه می کنیم نه تنها کوچک می شویم که در برابر وجدان خود سرافراز می شویم.

بعید نیست در جامعه ای که قبول اشتباه نوعی شکست و بدتر از آن عقب نشینی محسوب می شود این اعتراف منشاء مضراتی هم باشد اما بیش و پیش از این می تواند مایه آرامش خود و کسی شود که بر اثر اشتباه و قصوری که در کلام یا رفتارمان پدیدار شده منجر به سوءظن و بی اعتمادی گردیده است.

شاید این تصور غلطی نباشد که در برخی موارد ما نقشی در نوع بینش و طرز تفکر و تلقی افراد پیرامون خود نسبت به آنچه انجام می دهیم نداشته باشیم و آنها می توانند هرشکلی که مایلند از رفتار ما برداشت فکری داشته باشند، اما دیر یا زود این تصور با رفتارهای مشابه دیگر از فرضیه به یک اطمینان مبدل می شود که این شخصیت رفتاری دارد که با تصور ما زیاد هم منافات ندارد.

وقتی اشتباه خود را می پذیریم به تثبیت شخصیت خود کمک کرده ایم و نیز به دیگران این حق و فرصت را می دهیم تا آنان نیز به آسانی به اشتباه خود معترف شوند.

اعتراف به اشتباه در بسیاری از مواقع باعث جلوگیری از بسیاری از پیش فرضهایی می شود که خود به تنهایی منشاء اتفاقات ناگواری نیز شده اند و عکس العملهای نا متناسبی را بوجود آورده اند. 

|+| نوشته شده توسط raha در ۱۳۸٦/۱٠/٥ و ساعت ۳:٠٦ ‎ب.ظ | پيام هاي ديگران ()