خانه | آرشیو | پست الکترونیک
چيزی برای نوشتن
نوشتن؛
حس و حال می خواهد.
سوژه می خواهد.
شرایطی را می طلبد که اگر داشته باشیم میتوانیم غلیان احساسات، تفکرات و عقایدمان را همچون لیوانی که لبریز از آب می شود سرریز کنیم.
اما این روزها، گرفتاریها و مشغله های روزمره آنقدر زیاد شده است که دیگر حس و حالی برای توقف و تمرکز و تفکر نمانده است.
دیگر حتی لازم نیست دولت را مسبب این اتفاقات بدانیم، یا اینکه بهانه ای برای این اختیار زندگی را از کف دادن بیابیم.
دیگر این یک جمله تکراریست اگر بگوییم (( آنقدر گرفتارمان کرده اند که به کار مملکت کار نگیریم و مملکت داری را به اهلش واگذاریم)).
حالا بازهم همان عباراتی را که روزگاری در وبلاگ سیاست دیارمهر اعتراف کرده بودم اینجا هم می گویم.
( ما از سیاست هیچ نمیدانیم و آنچه دستمایه تحلیلهای ماست تنها اخباریست که از خروجی خبرگزاریها و صدا و سیما و دیگر بنگاههای خبر پراکنی بر صفحات کاغذی و دیجیتالی نقش می بندد).
پس به جای آنکه خود را درگیر چیزی کنیم که از پیش تحلیلش نگاشته شده، بگذارید کمی به زندگی فکر کنیم، به حیات و به آینده خود و آنان که دوستشان می داریم.
این روزها وبلاگهای زیادی خالی از یادداشتهای روز است.
... نوشتن؛ حس و حال می خواهد.
|+| نوشته شده توسط raha در ۱۳۸٦/٦/٢٥ و ساعت ٢:٥٠ ‎ب.ظ | پيام هاي ديگران ()