خانه | آرشیو | پست الکترونیک
بنویسیم تا باشیم

شاید دو سه روز پیش بود که مجله مهرنامه را خریدم و از باب کنجکاوی تورقی به آن زدم، گه گاه هفته نامه آسمان و ماهنامه نسیم بیداری را هم می خرم و نگاهی می اندازم و همیشه هم وقت برای خواندن کاملشان کم می آورم.

به نظرم آمد امروز که بخاطر ده ها مشغله و گرفتاری کاری و غیر کاری فرصتهایمان محدود است چطور می شود که دوستان مطبوعاتچی بهنکته توجهی نمی کنند و انگار که در مسابقه ای برای بیشتر مطلب جمع کردن صفحات خود را پر می کنند از کلی مطالب با فونت بسیار ریز که در نهایت بخشی از آنها هم خوانده نمی شود.

راستی اگر دم دستمان مجلات سی ، چهل سال پیش بود می دیدیدم که با وجود فراغت خاطر بیشتر آن روزگار اما اتفاقا مجلاتشان کم حجم تر بود و فرصت خواندن بسیار و تازه حداقل کتابی را هم می شد مطالعه کرد.

بی خود نبود که از قدیم الایام  گفته اند:

کم گوی و گزیده گوی چون در                                             تا زاندک تو جهان شود پر

|+| نوشته شده توسط raha در ۱۳٩٠/۱٠/٤ و ساعت ۳:٢۸ ‎ب.ظ | پيام هاي ديگران ()