بار کج به منزل نمی رسد

ما انسانها همواره در تلاشیم؛ برخی برای طی کردن پله های رشد و برخی برای بالا رفتن از روی شانه های دیگران.

آنها که به زور بازوی خود اتکا دارند همواره مورد تحسین و احترام دیگران هستند و اطوره و الگوی همت و جدیت هستند.

اما هستند کسانی هم که سنگینی وجودشان بر روی دوش دیگران است. به روشهای مختلف دیگران را استثمار می کنند تا خود به اهداف حقیرشان دست یابند. منافع خود را حفظ کنند و جایگاه قصبی خود را ثبت نمایند.

غافل از اینکه گندم از گندم می روید و جو از جو- آنها فراموش کرده اند که تکیه بر دیگران دیر زمانی نمی پاید و بزودی باید حقیرانه تمام افتخارات خود را واگذار نمایند چه آنکه با شکستن این جایگاه کاذب کسانی که دور و بر آنها هستند دورشان را خالی خواهند کرد و آنها خواهند ماند با پلهای شکسته ای که ره به جایی نمی برند.

کاش بشود برای این بیماران اجتماعی کاری کرد.

/ 12 نظر / 270 بازدید
نمایش نظرات قبلی
روزبهان

سلام رهای عزیز وبلاگهایم را بستم. حال و حوصله ی وبلاگ نویسی را دیگر ندارم. 5-6 سالی می شد این تجربه و خوشبختانه به اتمام رسید. حجم کار و اذیت شدنهای چپ و راست توسط بعضی اشخاص ناشناس وادارم کرد بیخیال وبلاگ نویسی باشم. البته از 6 ماه پیش دست بکار نوشتن دو-سه کتاب شده ام که حالا حالا ها وقتم را خواهد گرفت...

بی دل

سلام... در روایتی از پیامبر اسلام می خوانیم: از رحمت خدا به دور است کسی که بار زندگی خویش را بر دوش دیگران اندازد

آنتیک

خوشحالم که هستی و می نگاری شاد بمانی و خدائی

آناهیتای مهربون

مبینم که عملا همه چی تطیله رئیس رهای مهربون ! چه شده دیاره مهر را که دیگر پر مهر نیست ؟ شایدم من اینگونه می اندیشم ! به ما هم سری بزن [نیشخند][چشمک][گل]

Negar

رهاجون کجایی نیستی

مینا

ممنون خیلی عالی بود

دوستلی بهمنی رامین

[شیطان][شیطان][گل][گل][اوغ][شوخی]

طاهریان

متشکرم خیلی به دردم خورد.

اناهیتای مهربون

خوب بود ولی نه به اسمی که سرچ می کنی نه به چیزی که اومد ولی به هر حال می بخشمت خوب بود [اوغ]

بی نام

آفرین خیلی عالی بود ولی اشتباهاتی داشتی متلاً اطوره : اسطوره قصبی : غصبی [تایید]Thankyou[تایید]